ابر هایت را به چشمان منتظر من ببخش ، چشم معصوم من !

غم هایت را بر دل عاشق من ،  چون بارانی ، ببار ...

کیست تا مخمل آرزوهایمان را از باد روزگار پس بگیرد ؟

کیست تا سایه ی دیوار کودکی هایمان را از درخت سخت زمان پس بگیرد ؟

کجایی بهانه ی نفس کشیدنم ؟

کجایی ناجی لحظه های تنهایی ؟

دست هایت را به دست رقصان باد بسپار تا روزی عط گیسویت را همراه خویش به بالینم آورد .

آشنای غریب  ...      باز آ ...